Οι επιπτώσεις των δασικών πυρκαγιών στην ποιότητα του αέρα

Οι πυρκαγιές αποτελούν σημαντικές πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης, απελευθερώνοντας μεγάλες ποσότητες μονοξειδίου του άνθρακα, οξειδίων του αζώτου, πτητικών οργανικών ενώσεων και σωματιδίων, τα οποία επηρεάζουν σοβαρά την ποιότητα του αέρα και θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία. Η έκθεση στον καπνό των πυρκαγιών έχει συσχετιστεί με αυξημένες αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, ιδιαίτερα μεταξύ των ευάλωτων πληθυσμών. Επομένως, είναι ζωτικής σημασίας να παρέχονται έγκαιρες πληροφορίες σχετικά με τις περιοχές που επηρεάζονται από τον καπνό των πυρκαγιών και τις συγκεντρώσεις ατμοσφαιρικών ρύπων για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν επιτευχθεί πρόοδοι στην κατανόηση της συμπεριφοράς του καπνού και των επιπτώσεών του μέσω συστημάτων μοντελοποίησης και σήμερα ορισμένα αριθμητικά μοντέλα μπορούν να προσομοιώσουν τις εκπομπές πυρκαγιών στην ατμόσφαιρα, τη διασπορά και τη χημεία τους, καθώς και τις επιπτώσεις τους στην ποιότητα του αέρα. Ο κύριος σκοπός αυτής της ανακοίνωσης είναι να παρέχει μια επισκόπηση των επιπτώσεων των πυρκαγιών στην ποιότητα του αέρα, από τις εκπομπές έως τη συγκέντρωση στον αέρα, και να συζητήσει τις σχετικές ανησυχίες για την ανθρώπινη υγεία. Αυτή η επισκόπηση βασίζεται σε διάφορες μελέτες περιπτώσεων που επικεντρώνονται στην εκτίμηση εκπομπών και τη μοντελοποίηση της ποιότητας του αέρα σε διάφορες κλίμακες, καταδεικνύοντας πώς η αριθμητική μοντελοποίηση έχει βελτιώσει την κατανόηση της συμπεριφοράς του καπνού των πυρκαγιών και έχει υποστηρίξει τον εντοπισμό των πληγέντων πληθυσμών. Η παρουσίαση θα ασχοληθεί επίσης με τις τρέχουσες προκλήσεις που θέτει η αυξανόμενη συχνότητα και σοβαρότητα των πυρκαγιών σε άγρια εδάφη λόγω της κλιματικής αλλαγής, τονίζοντας την ανάγκη για βελτιωμένες παραμετροποιήσεις εκπομπών και ενισχυμένα συστήματα πρόβλεψης. Τονίζεται η σημασία της ενσωμάτωσης της έρευνας για τις πυρκαγιές, την ποιότητα του αέρα και την υγεία για την καλύτερη αξιολόγηση και τον μετριασμό των επιπτώσεων των πυρκαγιών σε άγρια εδάφη στην ποιότητα του αέρα και την κοινωνία.

Μετάδοση Σωματιδίων από Εξωτερικό σε Εσωτερικό Χώρο κατά τη Διάρκεια Πυρκαγιών και Σκόνης σε Φυσικά Αεριζόμενες Αίθουσες Ανώτατης Εκπαίδευσης

Indoor air quality in educational environments is strongly influenced by outdoor pollution sources, particularly in naturally ventilated buildings. This study analyses the relationship between outdoor air quality, wildfire activity, and indoor particulate matter concentrations in two naturally ventilated classrooms (O102 and B268) at the Polytechnic University of Tomar during 2025.
Daily datasets from outdoor IQAir monitoring and indoor classroom measurements were combined to evaluate the propagation of PM2.5 and PM10 from outdoor to indoor environments. Additional wildfire indicators, including fire count and burned area, were integrated to assess the influence of wildfire-related pollution episodes on indoor exposure. Statistical analyses included indoor/outdoor (I/O) ratios, correlation analysis, linear regression models, seasonal comparisons, and the evaluation of warning periods associated with wildfire and dust events.
The results demonstrate strong outdoor-to-indoor coupling for particulate matter in both classrooms, particularly for PM2.5. However, the two rooms exhibited distinct behaviours associated with their natural ventilation geometry and indoor particle dynamics. Classroom O102, directly connected to the outdoor environment through windows and door openings, showed strong correlations with outdoor concentrations but significant attenuation of PM10, suggesting efficient dilution and removal mechanisms. In contrast, classroom B268, an interior room connected through an internal corridor, presented higher PM10 indoor/outdoor ratios and greater particle persistence, indicating retention and possible resuspension processes.
Warning episodes associated with dust intrusions and wildfire activity led to substantial increases in indoor particulate matter concentrations, especially during summer. PM2.5 and PM10 concentrations on warning days were significantly higher than on regular days in both classrooms, with increases exceeding 100% in some cases at B268. Although full-year correlations between national wildfire indicators and outdoor particulate matter were relatively weak, event-based analyses suggest that wildfire activity contributed to several summer pollution episodes affecting indoor environments.
The findings highlight that proximity to outdoor pollution sources alone does not fully explain indoor exposure patterns. Instead, natural ventilation configuration, effective air exchange, room geometry, and indoor particle persistence play a crucial role in determining occupant exposure in higher education environments. The study reinforces the importance of integrating outdoor and indoor air quality assessments when developing sustainable and healthy learning spaces.

Το έργο BreathIN στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

The consolidation of three years of collaborative work aimed at advancing understanding and practice in indoor air quality and health at HEI in Europe (Portugal, Cyprus and Greece) has achieved multidisciplinary activities in the different partners’ institutions, combining educational innovation, environmental monitoring and community engagement.
In Cyprus, over the project’s duration, the consortium implemented a series of training activities, living lab exercises, and public events that highlighted the impact of indoor air quality on well-being in the HEI settings. Key initiatives included the BreathIN Symposium on indoor air quality and well-being, thematic workshops such as the “Plant Workshop – Purifying Your Indoor Air”, and a public round table on “The Air We Breathe and Public Health”, all of which strengthened links between researchers, students, professionals and the wider community.
Student involvement was essential to the project, with final year projects evaluating lighting characteristics and air quality monitoring within learning environments, and an on going evaluation on the student’s perception of indoor environmental quality.

Άνεση ή Πρόκληση; Αξιολόγηση των Περιβαλλοντικών Συνθηκών Άνεσης στην Τάξη

The selection of learning-supportive environments should be carefully considered in educational facilities to promote comfort, health, well-being, and academic performance for all occupants. Inadequate Indoor Environmental Quality (IEQ) conditions, such as insufficient ventilation and/or lighting combined with thermal instability, may compromise cognitive efficiency, creating additional challenges for the teaching–learning process.
In this context, an assessment of environmental comfort conditions was conducted in an educational building, with particular emphasis on thermal comfort, visual comfort and indoor air quality. A monitoring campaign was carried out in occupied spaces exhibiting different occupancy profiles and operational conditions. Environmental comfort was assessed based on PMV and PPD indices, as well as illuminance levels. Parameters including indoor CO₂ concentration, particulate matter levels, air temperature, relative humidity, illuminance, and thermographic analysis, whenever feasible, were evaluated.
The results demonstrated that CO₂ concentrations frequently exceeded recommended thresholds during occupancy periods, while increased ventilation rates significantly improved air quality but led to a noticeable decrease in thermal comfort levels, confirming the need for balanced ventilation strategies.
Ensuring environmental comfort in educational buildings remains a technical challenge, primarily due to fluctuating occupancy levels, ventilation strategies, and building design characteristics. Integrated IEQ monitoring is essential to support the identification of critical conditions and the implementation of sustainable, energy-efficient measures that enhance occupant comfort and academic performance.

Αναβάθμιση ενός Γηράσκοντος Πανεπιστημιακού Εργαστηρίου: Αξιολόγηση της Ποιότητας του Εσωτερικού Περιβάλλοντος πριν και μετά την Παρέμβαση

Indoor Environmental Quality (IEQ) strongly shapes the health, comfort, and academic performance of students and staff in higher education settings, yet university classrooms typically combine high occupant density with aging infrastructure, creating challenges for maintaining optimal indoor environments. A wide range of interventions can address these challeneges across five domains: air quality and ventilation, thermal comfort, lighting, odor, and noise. Here, we report a pre/post-intervention case study conducted in an aging (built in 2003) university laboratory at Democritus University of Thrace in Orestiada, Greece, which operates as a living lab. Five sequential interventions were implemented: (a) reorganizing the room into an open-plan layout by removing obsolete furniture, (b) enhancing natural daylight by unblocking four large windows, (c) introducing indoor plants (Dracaena trifasciata, Zamioculcas zamiifolia) for phytoremediation, (d) deploying real-time monitors for PM2.5, CO2, temperature, and relative humidity coupled with with app-based alerts, and (e) delivering educational activities to raise occupants' IEQ literacy. Intervention effectiveness was evaluated through an electronic questionnaire completed before and after implementation, covering perceived air quality, dysphoria-related symptoms, and overall environmental perception. Responses were analyzed using SPSS, with the Wilcoxon signed-rank test, and Cronbach's alpha confirming scale reliability. Perceived air quality improved significantly (p=0.002), with fewer reports of cold drafts, dust, and unpleasant odors. Specific symptoms including tiredness (p=0.045) and difficulty in concentrating (p=0.016) also declined, and overall environmental perception, covering assessments of space, seating, thermal comfort, and general satisfaction, improved significantly (p<0.001). Although the aggregate dysphoria index did not reach statistical significance (p=0.267) and the findings relied on self-reported perceptions, the results show that a coordinated, low-cost, multi-domain intervention pairing physical upgrades with occupant engagement can yield measurable IEQ gains, offering a transferable model for similar aging campus buildings across diverse climates contexts.

Ο αέρας που αναπνέουμε: από τις εκπομπές μέχρι τις επιπτώσεις στην υγεία

Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απειλές για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, προκαλώντας εκατομμύρια πρόωρους θανάτους και συμβάλλοντας σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί περίπου 6,6 εκατομμύρια θανάτους ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα παιδιά πλήττονται περισσότερο, καθώς καταγράφονται πάνω από 675.000 θάνατοι σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών. Η μακροχρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να οδηγήσει σε μη μεταδοτικά νοσήματα (ΜΜΝ), όπως χρόνια αναπνευστικά νοσήματα, εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη, καρκίνο του πνεύμονα και άνοια.
Οι επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία μπορούν να αξιολογηθούν μέσω μιας αλληλουχίας γεγονότων: από τις ατμοσφαιρικές εκπομπές στην ποιότητα του αέρα, την έκθεση και, τελικά, τις επιπτώσεις στην υγεία. Η παρούσα ομιλία παρουσιάζει μεθόδους και παραδείγματα ολοκληρωμένων προσεγγίσεων που διερευνούν και συνδέουν τις πηγές εκπομπών, την ποιότητα του αέρα, την έκθεση του πληθυσμού και τις επιπτώσεις στην υγεία, εφαρμόζοντας αυτές τις μεθόδους σε διαφορετικά επίπεδα τρωτότητας και κινδύνου.
Η αξιολόγηση της έκθεσης συνδυάζει τις συγκεντρώσεις ρύπων στο περιβάλλον με τα πρότυπα δραστηριότητας του πληθυσμού, επιτρέποντας την εκτίμηση της έκθεσης τόσο σε ατομικό όσο και σε πληθυσμιακό επίπεδο. Οι επιδημιολογικές προσεγγίσεις —συμπεριλαμβανομένων των συναρτήσεων συγκέντρωσης-απόκρισης που προκύπτουν από μελέτες κοόρτης και χρονοσειρών— παρέχουν τη βάση για την ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων στην υγεία που σχετίζονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση, όπως η πρόωρη θνησιμότητα, τα καρδιαγγειακά και αναπνευστικά νοσήματα και άλλα δυσμενή αποτελέσματα για την υγεία.
Η εφαρμογή μέτρων μείωσης των εκπομπών μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα του αέρα, αποφέροντας μετρήσιμα οφέλη για τη δημόσια υγεία και σημαντικά οικονομικά οφέλη. Οι μεθοδολογίες αξιολόγησης των επιπτώσεων στην υγεία, σε συνδυασμό με τεχνικές οικονομικής αποτίμησης και αναλύσεις κόστους-οφέλους, υποστηρίζουν τη λήψη αποφάσεων βάσει τεκμηριωμένων στοιχείων, συγκρίνοντας το κόστος της παρέμβασης με τη χρηματική αξία της αποφυγής νοσηρότητας, θνησιμότητας και δαπανών υγειονομικής περίθαλψης.
Κοιτάζοντας το μέλλον, οι συνδυασμένες προκλήσεις που απορρέουν από την κλιματική αλλαγή και τους αναδυόμενους ατμοσφαιρικούς ρύπους απαιτούν πιο ολοκληρωμένες και σφαιρικές προσεγγίσεις αξιολόγησης. Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να επηρεάσει τις εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων, τη διασπορά τους και την έκθεση του πληθυσμού σε αυτούς. Παράλληλα, δίνεται αυξανόμενη έμφαση σε αναδυόμενους ρύπους, όπως ο μαύρος άνθρακας και τα υπερ-λεπτόκοκκα σωματίδια, των οποίων η υψηλή τοξικότητα και η σύνθετη συμπεριφορά δεν αποτυπώνονται.

Από το εξωτερικό στο εσωτερικό: Λύσεις που βασίζονται στη φύση στον σύνδεσμο περιβάλλον–υγεία

Η ανθρώπινη υγεία και ευημερία είναι αδιαχώριστες από την κατάσταση των οικοσυστημάτων που μας στηρίζουν. Οι Λύσεις Βασισμένες στη Φύση (NbS), που ορίζονται από την IUCN ως δράσεις για την προστασία, τη βιώσιμη διαχείριση και την αποκατάσταση φυσικών ή τροποποιημένων οικοσυστημάτων που αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά και ευέλικτα τις κοινωνικές προκλήσεις, προσφέροντας ταυτόχρονα οφέλη για την ανθρώπινη ευημερία και τη βιοποικιλότητα, προσφέρουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για δράση μέσα σε αυτό το Σύνδεσμο Περιβάλλον–Υγεία. Η ανθρώπινη υγεία αποτελεί κατά κύριο λόγο μία από τις κοινωνικές προκλήσεις που το Παγκόσμιο Πρότυπο IUCN για τις Λύσεις Βασισμένες στη Φύση™ απευθείας αντιμετωπίζει, μαζί με την κλιματική αλλαγή, την ασφάλεια του νερού και τη μείωση κινδύνων από καταστροφές, μεταξύ άλλων. Οι NbS δεν είναι μόνο στρατηγική για μετρίαση και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, αλλά και ένας άμεσος δρόμος προς πιο υγιή, βιώσιμα περιβάλλοντα, αποκατάσταση της επαφής με τη φύση και βελτιωμένη σωματική και ψυχική ευημερία.
Κεντρικό στο θέμα της συζήτησης είναι πώς οι ανθεκτικές, υψηλής ακεραιότητας Λύσεις με Βάση τη Φύση (NbS), που αξιολογούνται σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρότυπο IUCN για τις Λύσεις με Βάση τη Φύση™ (Δεύτερη Έκδοση, 2026) και τα οκτώ κριτήρια και 27 δείκτες του, θα πρέπει να σχεδιάζονται, να υλοποιούνται και να παρακολουθούνται σε διάφορες κλίμακες παρέμβασης. Αυτό βασίζεται στην ολοκληρωμένη συστημική οπτική του Προτύπου (Κριτήριο 2), που απαιτεί ότι, ενώ οι δραστηριότητες παρέμβασης μπορεί να επικεντρώνονται σε επίπεδο τοποθεσίας, η ανθεκτικότητα, η εφαρμοσιμότητα και η ανταπόκριση της λύσης λαμβάνουν υπόψη τα ευρύτερα οικολογικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά συστήματα στα οποία εντάσσεται, και δίνει έμφαση στη βιωσιμότητα και την ενσωμάτωση (Κριτήριο 8), που πραγματοποιείται μέσω κλιμάκωσης προς τα έξω, προς τα πάνω και σε βάθος. Σε επίπεδο τοπίου, οι NbS όπως η οικολογική αποκατάσταση και η ολοκληρωμένη διαχείριση υδατοκαλλιέργειας βοηθούν στη ρύθμιση της ποιότητας του αέρα, της θερμοκρασίας και του υδρολογικού κύκλου, διαμορφώνοντας τις συνθήκες που τελικά επηρεάζουν τις εσωτερικές συνθήκες. Σε τοπικό και αστικό επίπεδο, οι πράσινες και φυσικές υποδομές, τα αστικά δάση και οι γαλάζιο-πράσινοι χώροι μειώνουν τη ρύπανση και τη θερμότητα, ενισχύουν την ανθεκτικότητα και επανασυνδέουν τις κοινότητες με τη φύση. Σε επίπεδο κτιρίου, οι πράσινες στέγες, οι ζωντανές τοίχοι και η εσωτερική φύτευση μεταφέρουν αυτά τα οφέλη στους χώρους όπου οι άνθρωποι περνούν τον περισσότερο χρόνο τους, βελτιώνοντας την ποιότητα του εσωτερικού περιβάλλοντος, την άνεση και την υγεία των κατοίκων. Ακολουθώντας αυτή τη συνέχεια από το εξωτερικό στο εσωτερικό, η παρουσίαση τονίζει τη σημασία του σχεδιασμού των Λύσεων με Βάση τη Φύση (NbS) που βασίζονται σε δεδομένα, είναι προσαρμοστικές και συμμορφώνονται με τα Πρότυπα, χρησιμοποιώντας το Παγκόσμιο Πρότυπο IUCN ως ένα ισχυρό πλαίσιο για την αξιολόγηση, την υλοποίηση και την παρακολούθηση επεκτάσιμων, υψηλής ακεραιότητας NbS, οι οποίες αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά και με προσαρμοστικότητα τις κοινωνικές προκλήσεις ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν οφέλη στην ανθρώπινη ευημερία και τη βιοποικιλότητα.

Στρογγυλή Τράπεζα

Στρογγυλή Τράπεζα - Προς Υγιέστερους και Πιο Βιώσιμους Χώρους Μάθησης: Μαθήματα από το Πρόγραμμα Breath IN

Joana Ferreira - Πανεπιστήμιο του Άβειρου

I have a PhD in Environmental Applied Sciences in the field of air quality and health held in 2007 at Univ. Aveiro. Since April 2021, I am an Auxiliary Researcher at Dept of Environment and Planning & CESAM, University of Aveiro. My research career started in 2001 as a PhD student (FCT fellowship) and continued as a post-doc fellow from 2009 (FCT - SFRH/BPD/40620/2007 & SFRH/BPD/100346/2014). Since 2001, I integrate the research Group of Emissions Modelling and Climate Change (GEMAC), one of the labs of CESAM (Centre for Environment and Marine Studies) Associate Laboratory, a research unit of excellence in the University of Aveiro. During 2008, I was a post doc associate researcher at the University of East Anglia (Norwich, UK). I participated in 14 national and 11 European research projects, as well as in national protocols (12) and international research networks (7), developing and applying air quality monitoring (SAUDAR project) and modelling tools (meteorological and air quality regional scale models), including source apportionment (AQMEII and FAIRMODE initiatives, EMOSAT, CLICURB, CLAIRCITY and UNaLab projects), to evaluate impacts of gaseous and particulate air pollutants on air quality and human health (INSPIRAR and MAPLIA projects, LIFE Index-Air and HERA EU project). I have focused on emission inventories and scenarios, and integrated assessment studies for policy support, air quality plans and EU policy review. These works have contributed to advance the scientific knowledge on air pollution source contribution analysis to better manage air quality and adapt to climate change in the future. The participation in research projects as team member and sub-coordinator (INSPIRAR and MAPLIA) gave me management experience and research skills to study the impact of emission reduction strategies on air quality and health including a cost-benefit analysis, were the driving force to get funding from FCT as PI of FUTURAR project. With FUTURAR, I had the opportunity to start my research independence by leading a multidisciplinary team, mentoring 2 post-doctoral fellows and 3 research fellows and supervise/co-supervising 2+1 PhD students. Regarding networking and internationalization, I should highlight the scientific and technical support to national and regional environmental and health authorities (protocols with APA, CCDRs, Dir Geral Saúde, Seixal Municipality) that extended my stakeholders network. Also, international networking has been grounded on EU project consortia, 1 month stays at BSC (Barcelona), 1 month stay at U. Macao in the scope of 2 projects, collaboration with IIASA (F.Wagner) as FUTURAR advisor, and UPB-Bilbao (PhD student mentoring in 3 months stay at UA in 2020). Moreover, I got involved in preparing or collaborating in research proposals to competitive calls (PT-FCT, EU-LIFE, EU-H2020 programs, 2 Green Deal proposals, and 1 Horizon Europe proposal - DISTENDER - as UA coordinator that was approved and is ongoing until Nov 2025. As a consequence, I was involved for a EU-LIFE proposal (under evaluation). Also, following the participation in HERA EU project, I submitted a national project (HEART) with the support of Univ Utrecht that has just been approved. Since 2010, and for 6 non-consecutive years, I collaborated voluntarily in lecturing activities of the Environmental Engineering Under graduation, MSc and PhD programs at the Univ. Aveiro. From 02/2014 to 09/2015, and in the period 02-07/2017 I was a reader (25%) of Air Pollution course at the Univ Lusófona do Porto. I supervised/co-supervised (2+7) master dissertations. My communication and publication records include 3 books, 12 chapters of books, 79 papers in international journals with above 2000 citations and a h-index of 26 (Scopus), 9 invited talks and 38 reports. As (co-)author of more than 70 communications in national and international conferences, I have 15 (Scopus) papers published in peer-reviewed conference proceedings. 

Ana Isabel Miranda - Πανεπιστήμιο του Άβειρου

Ana Isabel Miranda is a Full Professor at the University of Aveiro (UAveiro). She was Director of the Department of Environment and Planning from 2018 to 2023. She is a member of the Associated Laboratory Center for Sea and Environmental Studies (CESAM) at UAveiro, and is the coordinator of the Thematic Line Socio-Ecological Systems and Resources. With over 30 years of experience, her research spans air quality, forest fires, climate change, urban environments, nature-based solutions, and environmental effects on health. She supervised over 45 master's theses and 14 doctoral theses, which were successfully completed. She participated in 33 national research projects, coordinating 7, and in 27 European projects, serving as the national scientist responsible for 7 of them. Her research work has led to the publication of more than 650 scientific communications.

Edna Cabecinha - Πανεπιστήμιο του Τράς-ος-Μόντες και Άλτο Ντούρο

Edna Cabecinha is an Assistant Professor at the University of Tras-os-Montes and Alto Douro (UTAD) in the Department of Biology and Environment. She completed her PhD in Environmental Sciences in 2008 (UTAD), MSc in Environmental Technology in 2002 at the University of Minho (School of Engineering), and BSc in Biophysical Engineering in 1998 at the University of Évora. She has been a member of the Centre for Research in Agro-Environmental and Biological Technologies (CITAB) since 2009, and from January 2025, she has coordinated the Thematic Group ‘R&D1: Natural Resources, Biodiversity & Climate Challenges’. Since January 2025, she has been Vice-Coordinator of the “Water Resources, Soil Health & Food” research area at the Inov4Agro Associated Laboratory (a consortium between CITAB and the Centre for Research into Sustainable Agri-Food Production (GreenUPorto) at the Faculty of Sciences, University of Porto). She is also a collaborator at the Biodiversity and Genetic Resources Research Centre (CIBIO/InBIO) in the ‘Sustainability, Ecosystems & the Environment’ Research Group in the ‘FRESHCODE - Freshwater Conservation, Diversity and Evolution’ Sub-Group. She is the Director and Member of the Academic and Executive Committee of the International Doctoral Program in Marine Science, Technology, and Management (Do*Mar) and the Vice-Director of the Doctoral College of UTAD. She was Director of the MSc in Environmental Engineering (2013-2021) and BSc in Environmental Sciences at UTAD (2013-2021). Member of the Pedagogical Council of the School of Life and Environmental Sciences at UTAD (2013-2021). She is the Lead of the Nature-based Solutions Thematic Group of the Commission on Ecosystem Management of IUCN - International Union for Conservation of Nature (2026-2029), was co-Lead from 2021 to 2025. IUCN CEM Western Europe Regional Co-Chair. Member of the Ecosystem Services Partnership (ESP), ESP Working Group on Modelling ES, Member of the International Council for Exploration of the Sea, ICES Working Group on Resilience and Marine Ecosystem Services (ICES WG RMES), and Member of the Society for Ecological Restoration (SER). She served as an Evaluator in International, European and National funding agencies and participated in several International and National projects (competitive fundraising, 77M€). She has 41 publications in ISI journals (15 h-index), 13 book chapters, 6 books and 1 patent. She has Supervised 3 PhD thesis with success and has (7 ongoing). Supervised several MSc dissertations (26) and BSc reports (19). Her main research interests are Ecosystem approach management, Climate change mitigation and adaptation, Ecosystem services and Nature-based Solutions and IUCN Global Standard for NbS.

Cristina Andrade - Polytechnic University of Tomar

Η Cristina Andrade, Κύρια Ερευνήτρια του έργου Breath IN στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Tomar, είναι κάτοχος πτυχίου Γεωγραφικής Μηχανικής, μεταπτυχιακού τίτλου στη Γεωφυσική (με ειδίκευση στη Μετεωρολογία), δεύτερου μεταπτυχιακού τίτλου στα Μαθηματικά και διδακτορικού διπλώματος στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες (με ειδίκευση στη δυναμική της ατμόσφαιρας μεγάλης κλίμακας), ενώ έχει επίσης ολοκληρώσει μεταδιδακτορική έρευνα στη Φυσική. Διδάσκει στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Tomar (IPT) από το 1998. Σήμερα διδάσκει στο Τμήμα Μαθηματικών και Φυσικής και διατελεί ιδρύτρια και Διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Φυσικών Κινδύνων (NHRC.ipt) από το 2014. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τους φυσικούς κινδύνους, τα ακραία φαινόμενα, τις γεωστατιστικές προσεγγίσεις στη μετεωρολογία και την κλιματολογία, καθώς και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο περιβάλλον, τους υδάτινους πόρους και τη χρήση γης. Έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα ερευνητικά άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά με σύστημα κριτών, έχει επιμεληθεί τέσσερα βιβλία και τέσσερα ειδικά τεύχη περιοδικών (ως προσκεκλημένη επιμελήτρια), ενώ υπήρξε κύρια ερευνήτρια σε έργο χρηματοδοτούμενο από το FCT (CLIMRisk, SAICT-POL/24253/2016). Έχει επιβλέψει διάφορες πτυχιακές και μεταπτυχιακές εργασίες. Είναι τακτικό μέλος του Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογίας Αγρο-περιβαλλοντικών και Βιολογικών Επιστημών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU) και Αναπληρώτρια Συντάκτρια του περιοδικού *Physics and Chemistry of the Earth* (Elsevier).

Edna Yamasaki - University of Nicosia

Υποθέσεων, προεδρεύοντας της Επιτροπής Εσωτερικής Διασφάλισης Ποιότητας και του Γραφείου Erasmus. Συμμετέχει ενεργά σε έργα που χρηματοδοτούνται από εθνικούς και διεθνείς πόρους. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στον τομέα του κεντρικού νευρικού συστήματος, της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.

Anastasia K Paschalidou - Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Η Δρ. Αναστασία Πασχαλίδου υπηρετεί ως Καθηγήτρια στο γνωστικό αντικείμενο «Μετεωρολογία - Ατμοσφαιρική Ρύπανση» στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ). Είναι Αναπληρώτρια Πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων και μέλος της Επιτροπής Διασφάλισης Ποιότητας του ΔΠΘ. Διδάσκει μαθήματα Μετεωρολογίας, Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης και Κλιματικής Αλλαγής, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τη μετεωρολογία αστικών περιοχών, τη βιοκλιματολογία, την ατμοσφαιρική ρύπανση, την περιβαλλοντική επιδημιολογία, καθώς και την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της στο φυσικό περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά με κριτές, πρακτικά συνεδρίων και κεφάλαια σε βιβλία (δείκτης h στο SCOPUS: 24). Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα εθνικά και ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα ως Επιστημονική Υπεύθυνη ή επικεφαλής ερευνητικής ομάδας. Είναι συγγραφέας δύο πανεπιστημιακών συγγραμμάτων («Κλιματική Αλλαγή», «Φυσική του Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος»). Από το 2020, υπηρετεί ως Αναπληρώτρια Συντάκτρια (Associate Editor) στο επιστημονικό περιοδικό «Science of the Total Environment» (εκδόσεις ELSEVIER).

Miguel Barreto Santos - Polytechnic University of Leiria

Ο Miguel Barreto Santos είναι Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου της Leiria και, επί του παρόντος, Συντονιστής του Προγράμματος Σπουδών Πολιτικών Μηχανικών. Διδάσκει διάφορα μαθήματα, κυρίως στον τομέα των κατασκευών κτιρίων, όπως «Ενεργειακή Αναβάθμιση και Βιώσιμη Δόμηση», «Φυσική Κτιρίων» και «Περιβαλλοντική Άνεση στα Κτίρια». Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην Πολιτική Μηχανική από το Instituto Superior Técnico (IST) του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα έργα έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και στην παροχή υπηρεσιών σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρείες και δημόσιους φορείς. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στη βιωσιμότητα των κατασκευών και την ψηφιοποίηση του κατασκευαστικού κλάδου. Είναι συν-συγγραφέας πολλών δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά εθνικών και διεθνών συνεδρίων.